22/1/10

Μεγάλες συγκινήσεις- πολλοί τίτλοι- μία ομάδα

Το +blog θέλοντας να τιμήσει την πολυνίκη, στην διοργάνωση του κυπέλλου, ομάδα της νύμφης του Θερμαϊκού, θυμάται τις συγκλονιστικές της πορείες κατά την αυγή του εικοστού πρώτου αιώνα.
Το 2003 η ομάδα του θεού του πολέμου πέρασε σαν σίφουνας από καυτές έδρες όπως τα Χανιά, αυτή του ιστορικού Πατραϊκού, του ΠΑΣ (που είχε παλέψει με ζήλο να παραμείνει στα μεγάλα σαλόνια). Με το ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο που έπαιζε εκείνη τη χρονιά ο Εθνικός Αστέρας (αν και δεν αγωνιζόταν στην πρώτη κατηγορία) δυσκόλεψε την ομάδα της καρδιάς μας, αλλά το πύρινο γήπεδο του έδωσε την πολυπόθητη πρόκριση στον ημιτελικό. Εκεί, με δυο ισοπαλίες απέκλεισε την ομάδα φόβητρο που ακούει στο όνομα «Αιγάλεω». Στον τελικό, μετά από αφόρητη αδικία, καθώς τα δοκάρια στην πλευρά της θύρας 4 ήταν πιο χοντρά, δεν κατάφερε να σηκώσει το κύπελλό δοκάρι που χαρακτηρίστηκε και ως «κύπελλο ρι-παπά».
Εν συνεχεία, το 2005, αφού περνάει αήττητος (αποδίδοντας καταπληκτικό ποδόσφαιρο) από Καβάλα, Ατρόμητο και Εθνικό κληρώνεται με ομάδα της πρώτης εθνικής. Καταφέρνει να αποσπάσει δυο ισοπαλίες από τον μεγάλο Απόλλωνα Καλαμαριάς και κάνοντας τεράστιο διπλό στην Ξάνθη με τον αξέχαστο Μίμη Μπενίσκο φτάνει ξανά, δυο χρόνια αργότερα στον τελικό και μια ανάσα από την κούπα.
2007-2008. Ο θεός, που δεν παίζει ποτέ μοναχός, καλείται με το καλημέρα να πετάξει εκτός, έναν εκ των διεκδικητών του τίτλου. Καταφέρνει, λοιπόν, να υποτάξει τον τεράστιο Άγιο Δημήτριο στην παράταση. Η ομάδα συνεχίζει τρένο ως τον τελικό ξεπερνώντας τα εμπόδια του Εθνικού Κατερίνης, της Ξάνθης, και του Ατρόμητου χάρη στην τεράστια ομάδα, τον μεγάλο κόουτς και τον μοναδικό λαό του. Οι οπαδοί πληροφορούνται ότι ο τελικός θα διεξαχθεί την Παρασκευή το βράδυ, αντί για το Σάββατο. Ο δαφνοστεφανωμένος δεν κατεβαίνει να αγωνισθεί στο Καυταντζόγλειο και η ομάδα του Άρεως της Θεσσαλονίκης στέφεται κυπελλούχος Παρασκευόβραδου. Ακολουθεί τρελό γλέντι στην περιοχή του Λευκού Πύργου.

14/10/09

Καλή μας χώνεψη!

Αγαπητοί φίλοι ΠΑΟΚΤΣΗΔΕΣ, δεν ξέρω κατά πόσο είναι τιμητικός αυτός ο όρος πλέον,
τον φάγαμε και τον Θόδωρο. Οι σκέψεις μου, σύμφωνα με τις οποίες κάτω από το πανό που λέει: «ΠΑΟΚ ΙΣΧΥΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΟΠΑΔΟΙ ΣΟΥ», πρέπει να κρεμάσουμε ένα νέο που να γράφει φαρδιά- πλατιά: «ΠΑΟΚ ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΟΠΑΔΟΙ ΣΟΥ», έγιναν προσωπική, αταλάντευτη θέση.
Το τι υπονοώ πιστεύω ότι είναι ξεκάθαρο. Κουράσαμε τον πιο πετυχημένο, κατά την άποψη μου, πρόεδρο στην ιστορία του ΠΑΟΚ, οδηγώντας τον στην παραίτηση.
Ο Ζαγοράκης, που ως πρόεδρος έτυχε της καθολικής σχεδόν αποδοχής από τον περίεργα απαιτητικό κόσμο της ομάδας, ανέβασε το επίπεδο του συλλόγου και ταυτόχρονα θεμελίωσε το οικοδόμημα του ΠΑΟΚ σε υγιείς βάσεις. Δημιούργησε τις προϋποθέσεις για να χτιστεί ένα επιβλητικό οικοδόμημα.
Επί θητείας Ζαγοράκη
ο ΠΑΟΚ
  • Συσπείρωσε τον ανομοιογενή λαό του
  • Συρρίκνωσε τα χρέη του, μειώνοντας τα στο ⅓ των αρχικών
  • Θεμελίωσε και κατασκευάζει το προπονητικό του κέντρο
  • Πρωταγωνίστησε ξανά, μετά από δεκαετίες, στο πρωτάθλημα
  • Απογείωσε το επίπεδο του ρόστερ

Ο ΠΑΟΚΤΣΗΣ (που είναι σαφώς τιμητικός όρος) επανέκτησε την χαμένη του αυτοπεποίθηση.

Ο ΠΑΟΚΤΣΗΣ, όμως, γκρίνιαξε. Πίστεψε ότι επειδή πήρε διαρκείας και μετοχές είναι ο πρόεδρος της ομάδας. Ε, δεν γίνεται έτσι. Μετοχές πήραν καμιά δεκαριά χιλιάδες άνθρωποι και διαρκείας άλλοι τόσοι. Ποιανού οι σκέψεις θα υλοποιηθούν; οι δικές μου; του Ντέσα; του Καρ; του Ζιζού; του Μήτσου; ή του Κίτσου;
Πρόεδρος είναι ένας. Αυτός παίρνει τις αποφάσεις, αυτός έχει την ευθύνη των πράξεων του, αυτός λογοδοτεί.

Θόδωρε σε ευχαριστούμε που ανέστησες τον ΠΑΟΚ μας και ξέρουμε ότι θα συνεχίσεις να είσαι δίπλα μας.

Υγ. Επειδή όλα τα ονόματα φαντάζουν πολύ μικρά δίπλα στα τέσσερα γράμματα, αφιερώνω σε όλα τα αδέρφια το βίντεο της ημέρας. (βλ. πάνω δεξιά)

26/5/09

Νέε αθλητή του ΠΑΟΚ,

Καλώς όρισες στην οικογένεια του ΠΑΟΚ. Σου αξίζει η ευκαιρία. Δεν σου έκανε κανείς χάρη για να σε εντάξει σε αυτή.
Ταυτοχρόνως, είναι μεγάλη σου τιμή να φοράς την φανέλα, που για όλους εμάς, το λαό του ΠΑΟΚ, παραπέμπει σε κάτι πολύ σπουδαιότερο από ένα αθλητικό σωματείο.
Δεν θέλω να σε κουράσω με το να σου εξηγήσω τι είναι ο ΠΑΟΚ. Θα το καταλάβεις και μόνος σου.
Την φανέλα που θα πρωτοφορέσεις σε φιλικό αγώνα του καλοκαιριού, όταν την φοράμε εμείς, γινόμαστε δυο φορές πιο δυνατοί, δυο φορές πιο αποφασισμένοι, δυο φορές πιο ΠΑΟΚ.
Νιώσε το ίδιο κι εσύ. Πάλεψε με όλες σου τις δυνάμεις. Θα αγαπήσεις και θα αγαπηθείς. Σκέψου απλά ότι τα 30 χιλιάδες ζευγάρια μάτια που θα σε παρακολουθούν, θα έδιναν τα πάντα για να ζήσουν έστω και ένα 90λεπτο από αυτά που μπορείς να ζεις κάθε Κυριακή.

3/4/09

Έρθεν και τεμόν η σειράν

Η φοιτητική ιδιότητα και σε μικρότερο βαθμό η φοιτητική ζωή έχει χαθεί προ πολλού. Η ψυχή, όμως, παραμένει για πάντα φοιτητική.
Στην υγεία μας λοιπόν, ...στα "ωραία" που φύγαν και θα γίνουν "σπάνια", και στα διαφορετικά που θα ρθουν.
Ήρθαν.
...ήρθαν;

11/2/09

Αξιότιμε πρόεδρε της ΠΑΕ ΠΑΟΚ,


Ζαγοράκη, βάλε σε κάθε καρεκλάκι της Τούμπας τηλεκοντρόλ. Θα μπαίνουμε εμείς κανονικά στο γήπεδο, θα πιάνουμε το τηλεκοντρόλ και θα ψηφίζουμε. Θα βγαίνει, για παράδειγμα, η πρώτη ερώτηση στον φωτεινό πίνακα (πριν την σέντρα):

1. Τι σύστημα θέλεις να παίξει σήμερα η ομάδα;
Α) 4-2-3-1
Β) 4-3-3
Γ) 4-4-2
Δ) 1-1-8 ξέρω γω, ΠΑΟΚ είσαι να πούμε, εντάξει... μόνο τις φανέλες να απλώσεις, το πήρες το ματσάκι !

Θα πατάμε το αντίστοιχο κουμπί και θα βγαίνει το γράφημα στο video wall. Η πλειοψηφούσα απάντηση κερδίζει και εφαρμόζεται από τον κόουτς.

Μετά θα έχει κι άλλα... Θα βγάζουμε εντεκάδες, αλλαγές, καταλληλότερο αντικαταστάτη του Σάντος, του Χαλκιά κτλ...

Αδέρφια, δεν παλευόμαστε… Έλεος!

ΥΓ. Ξεχνάμε γρήγορα. Πολύ γρήγορα!


Και μια επίκαιρη εικόνα από την Λιβαδειά...

27/1/09

Π***** Σέρτζιο δε λες όχι...

...σε ένα πτυχίο.

Μετά από δολοφονίες, καταλήψεις, ολονύχτιες οδομαχίες στις πόλεις μεταξύ αναρχικών και ματ, ποδαρόδρομους, αναβολές, ισοπαλίες με Αστέρα και συμπολίτη, κλείσιμο των εθνικών οδών από τους αγρότες ο Αντώνης Φραντζής, κατά κόσμον γνωστός ως Σέρτζιο, πήρε το πτυχίο του.


"Παλικάρι είναι μεγάλη μου τιμή που με φιλοξενείς στο blog σου.
Η φιλοξενία και η αγάπη που εισέπραξα από όλους σας κατά την παραμονή μου στη Σαλονίκη ήταν άκρως συγκινητική και εντυπωσιακή.
Βρίσκω λοιπόν τώρα την ευκαιρία, μέσω του blog σου να ευχαριστήσω όλους σας που τόσα χρόνια με στηρίξατε και συνεχίζεται να με στηρίζεται...

Φίλοι που γελάσαμε, συγκινηθήκαμε, κλάψαμε περάσαμε ωραίες και πανέμορφες βραδιές με γέλια, τραγούδια και παρέα με διάφορα αλκοολούχα ποτά....
Αγαπήσαμε, μισήσαμε, κάναμε λάθη και βλακείες, παρεξηγηθήκαμε, ονειρευτήκαμε, κάναμε
σχέδια, χάσαμε και κερδίσαμε πολλά...
Μοιραστήκαμε δύσκολες στιγμές, την αγωνία μας για τη σχολή και τα μαθήματα και για το μέλλον μας...
Εκμυστηρευτήκαμε ο ένας στον άλλο τις σκέψεις μας, τα όνειρα μας, τα μυστικά μας, μοιραστήκαμε τους πόθους και τους έρωτες μας, πληγωθήκαμε και σηκωθήκαμε ξανά στα πόδια μας...

Σας ευχαριστώ για το ωραίο ταξίδι που ζήσαμε, για όλες τις ωραίες στιγμές που μου χαρίσατε και είμαι σίγουρος ότι οι δρόμοι μας θα ξανανταμώσουνε πολλές φορές...

Ένα μεγάλο μέρος του πτυχίου μου ανήκει κατά κάποιον τρόπο σε όλους εσάς...

Φίλοι μου σας ευχαριστώ μέσα από τα βάθη της καρδιάς μου...

<<...να μας έχει ο θεός γερούς πάντα να ανταμώνουμε και να ξεφαντώνουμε...>>"
Σέρτζιο